Author: Omer |Celik Genre:
Rating

Sa bukur e përshkruan këtë portret poeti Mehmed Akif Ersoj: Ja ku u rrit dhe arriti të dyzetat jetimi Ku këmbët e përgjakura ranë në ujë! Me një frymë e shpëtoi njerëzimin ai i pafajshmi, Me një të rënë i shtriu për tokë mbretërit,perandorët! U ringjall e drejta e të dobtit që shtypej, Padrejtësia që nuk shkonte ndërmend rënien,ngordhi! Mëshirë qe për botët ligji i tij i drejtë, vërtet! Hapi krahët për në tokën e atij që donte drejtësi. Ç’të ketë bota, është krejt e dhëna e tij, E detyruar ndaj tij shoqëria, i detyruar individi, I detyruar ndaj Tij të pafajshmit i gjithë njerëzimi…

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.